Kategoria: Napoje: Napoje alkoholowe: Wina musujące

Wino musujące, de.: Schaumwein

Wino musujące to nie tylko pojęcie nadrzędne obejmujące wina musujące, lecz i określenie najprostszego gatunku win musujących powstałych z wina stołowego przeróżnego pochodzenia.

Wino musujące - wymogi

Wymogi stawiane niemieckim winom musującym:

• kraj pochodzenia musi być uwzględniony na etykiecie
• minimalna zawartość alkoholu to 9,5% obj.
• minimalna wartość nadciśnienia spowodowanego przez dwutlenek węgla to co najmniej 3 bary
• zawartość dwutlenku siarki nie może przekroczyć 235 mg

Wina musujące - klasyfikacja

Musujące wino jakościowe i wino szampańskie (oba są identyczne) oraz wino jakościowe określonych regionów upraw (b.A.).

Jak powstaje wino musujące?

Wino musujące wytwarza się zawsze z młodego wina, które przeszło dopiero co pierwszą fermentację. Młode wino mieszane jest do kupażu (Cuvée) z różnych odmian winorośli, siedlisk i roczników. Kupaż jest gwarantem niezmiennej jakości wina musującego, niezależnie od zbioru i rocznika. Kupaż może powstać na drodze zmieszania nawet 30 różnych win. Wyróżnik wina musującego stanowi druga fermentacja. Inicjuje się ją poprzez dodanie tirage liqueur, tj. syropu do wtórnej fermentacji. W zależności od jego dodania wyróżnia się metody produkcji.

Metody wytwarzania wina musującego

• metoda szampańska
• fermentacja butelkowa lub fermentacja prise de Mouse
• Méthode Charmat

Wino musujące opuszcza producenta jako w pełni dojrzałe. Jego dalsze leżakowanie wcale nie powoduje poprawy jakości. W dodatku wino takie odznacza się ograniczoną datą ważności. W celu jak najdłuższego zachowania jakości wino musujące winno być przechowywane aż do momentu spożycia w ciemnym i chłodnym miejscu. Za optymalną temperaturę składowania uchodzi stała temperatura wynosząca 10 - 15 °C. Wina musujące z korkiem z tworzywa sztucznego można bez problemu przechowywać w pozycji stojącej. Najpóźniej po 3 latach wino to należy jednak zużyć. Wina musujące z korkiem naturalnym muszą leżeć, tak aby korek był nawilżany i obmywany. Wina te można przechowywać przez okres 5 - 8 lat.

Wartości graniczne dla cukru resztowego (wina szampańskie)

Ponieważ zawarty w winie szampańskim dwutlenek węgla w dużym stopniu niweluje słodki smak, wartość graniczna dla różnych zawartości cukru została - w odróżnieniu od wina - nieco zawyższona. Przy czym należy pamietać, iż w przypadku wina szampańskiego granice między poszczególnymi zakresami są płynne i częściowo się przecinają. Patrz również: zawartości cukru resztowego dla win.

• Extra brut (ekstra cierpkie): do 6 g/l
• brut/herb (cierpkie): do 15 g/l
• extra trocken (ekstra wytrawne): 12 - 20 g/l
• trocken (wytrawne): 17 - 35 g/l
• halbtrocken (półwytrawne): 33 - 50 g/l
• mild (delikatne): ponad 50 g/l

Znane wina musujące

• Cava
• szampan
• Crémant
• Krimsekt
• Sekt
• Spumante

Znane wina lekko musujące

• Obstschaumwein
• wino perliste

Historia wina musującego

Ten szlachetny trunek wyciągali z piwnic na wyjątkowe okazje już starożytni Rzymianie. Jednak daleko było im jeszcze do kontrolowanej fermentacji wina musującego. Dopiero od roku 1668, kiedy mnich benedyktyński Dom Pérignon objął funkcję piwniczego w opactwie von Haustillera, rozpoczęto prace badawcze mające na celu rozpracowanie różnych metod i technik pozwalających "okiełznąć" nadmiernie musujące wina oraz poprawić ich jakość. Dom Pérignon jest ojcem kupażu, swoistego gwaranta stałej jakości szampana. Badania mnicha pomogły rozwikłać zagadkę procesów fermentacyjnych zachodzących w butelkach oraz wyposażyć ówczesnych winiarzy w wiedzę, jak je kontrolować. Od tego czasu wynalazki Doma Pérignona takie jak np. proces przyrządzania kupażu czy dodawania cukru oraz drożdży winnych do drugiej fermentacji zostały dopracowane i ulepszone. Główne zasady wytwarzania wina musującego nie uległy jednak zmianie aż po dziś dzień i są stosowane również przez dzisiejszych winiarzy. Wiedzę tę rozprzestrzenili wędrowni, niemieccy piwniczni. Ich wyroby określano wówczas mianem szampanów, jednak po pierwszej wojnie światowej postanowiono w traktacie wersalskim, iż określenie to wolno stosować wyłącznie dla win musujących z Szampanii. W roku 1925 wprowadzono niemieckie pojęcie Sekt jako prawnie strzeżony znak towarowy.