Kategoria: Artykuły spożywcze: Warzywa: Warzywa cebulowe

Cebula, cebula zwyczajna, cebula jadalna, bot.: allium cepa L., de.: Zwiebel, Speisezwiebel, Küchenzwiebel, Gemüsezwiebel, Zipolle, en.: onion, fr.: oignon, it.: cipolla, es.: cebolla

Warzywo to należy do grona warzyw cebulowych i rodziny botanicznej czosnkowatych (bot.: alliaceae). Cebula jadalna - stosowana jako artykuł spożywczy - znana jest już od ponad 5000 lat. Jej ojczyzną jest najprawdopodobniej Azja. W Niemczech zajmuje 8% całkowitej powierzchni użytków rolnych przeznaczonych pod uprawę warzyw. Zaraz po pomidorze należy więc do najważniejszych warzyw. W Polsce z kolei plasuje się na trzeciej pozycji (po kapuście i marchwi) i uprawiana jest na powierzchni 34 942 ha. Cebula jawi się nam różnorodnością barw i form. Na wielorakość jej postaci wpływa po części odmiana. Nie bez znaczenia są jednak i warunki środowiskowe. Duża wilgoć, jak i gęste zadrzewienie sprzyjają wytworzeniu kulistych, a nawet gruszkowatych egzemplarzy. W warunkach suchych cebula nabiera najczęściej raczej płaskiego kształtu.

Substancją odpowiedzialną za jej łagodny po ostry smak jest - podobnie jak w przypadku pora i czosnku - olejek eteryczny zwany alicyną. To właśnie on doprowadza nas do łez podczas przyrządzania tego warzywa. Alicyna wykazuje albowiem silne działanie drażniące na błony śluzowe.

Rada: mądrość ludowa głosi, iż podczas krojenia cebuli warto trzymać w ustach łyk wody. Pozwala to rzekomo uniknąć podrażenia oczu.

Obok zasobnej w siarkę alicyny cebula obfituje jeszcze w wiele innych substancji, do których należą witaminy, pierwiastki śladowe, minerały, czy też glukoza. Ich specjalna kombinacja czyni z cebuli naturalny środek leczniczy.