Kategoria: Drób;: Perliczka: Perliczka

Perliczka, pantarka, zool.: numididae, de.: Perlhuhn, Afrikanisches Huhn, Guinea-Huhn, en.: guinea fowl, guinea hen, fr.: pintade, pintandeau, it.: faraona, es.: pintata

Z zoologicznego punktu widzenia perliczki tworzą samodzielną podrodzinę perlic (zool.: numididae) w obrębie rodziny grzebiących (zool.: galliformes). Formą wyjściową dzisiejszej perliczki domowej jest perliczka dzika (zool.: numida meleagris).

Ojczyzną perliczki jest Afryka. To właśnie tam można ją jeszcze ujrzeć na wolności. Pierwsze uwieńczone sukcesem próby udomowienia perliczki podjęto najprawdopodobniej już w starożytnej Grecji. Stamtąd też, przez Rzym, ptak ten przywędrował do Francji. Wkrótce potem zadomowił się szybko w pozostałych krajach europejskich o umiarkowanym klimacie. Wraz z podbiciem Ameryki trafił także do państw Nowego Świata. Światowym liderem w produkcji perliczek jest obecnie Francja (50 milionów perliczek w skali rocznej). Ważnym producentem i eksporterem są także Włochy.

Perliczki odznacza kulista budowa ciała, krótkie skrzydła oraz gładkie, przylegające opierzenie. Małe białe cętki na piórach przywodzą na myśl białe perły.

Hodowla perliczek

Każda nioska składa przeciętnie 170 jaj rocznie. Młode pisklęta perlic pochodzących z tuczu intensywnego zabijane są już po upływie około 6 tygodni. Ważą średnio 600g. Te uchodzące za doskonały substytut kuropatw zwierzęta oferowane są w wersji porcjowanej i sklasyfikowanej wg dwóch klas jakości. Standardowe perliczki zabijane są w wieku 10-12 tygodni przy żywej wadze 1,6 kg. Wyrośnięte egzemparze mogą ważyć nawet i 2 kg. Hodowla ma miejsce w specjalnych kurnikach ze ściółką (słoma lub wióry). Perliczki pochodzące z hodowli gospodarskiej obejmują zarówno egzemplarze z certyfikatem pochodzenia z Drôme oraz te wyróżnione znakiem jakości Label Rouge. Podczas hodowli i tuczu tych drugich, należy ściśle przestrzegać obowiązujących standardów jakości. Perliczki wolno zabijać dopiero po uzyskaniu kompletnej dojrzałości rzeźnej. Dłuższy okres chowu, pełnowartościowa karma oraz mniejsza obsada ptaków na daną jednostkę powierzchni są odpowiedzią na zagadkę wysokiej ceny perlic mogących się pochwalić Label Rouge. Minimalny wiek tych ptaków to 94 dni, a waga około 1,8 kg. Zalecaną metodą jest wychów na wybiegu. Bogate w zioła pastwiska wpłyną na wzrost walorów smakowych mięsa. Pod koniec tuczu do karmy perliczek dodaje się kukurydzę.

Perliczka: wartości odżywcze

Na szczególną uwagę zasługuje wyjątkowo niska zawartość tłuszczu. Mięso udźca ma tylko 2,7% tłuszczu, mięso piersi - 1,1%. W praktyce oznacza to, iż perliczka to ptak domowy, który dostarcza zdecydowanie najmniejszą ilość tłuszczu. Dodatkowo odznacza się wysokim udziałem nienasyconych kwasów tłuszczowych przy drastycznie niskim poziomie cholesterolu. Zawiera więcej białka niż np. mięso kurze- czy wołowe. Godnym uwagi jest ponadto "pakiet" witamin (B₁, B₂, E) oraz bogactwo minerałów takich jak magnez, potas czy też żelazo.

Przyrządzanie i przetwarzanie perliczki

Perliczkę nabyć można przez okrągły rok. Eksportowana jest głównie z Francji lub Włoch. Jej ciemne i soczyste mięso odznacza niezwykła delikatność. W smaku przypomina bażanta. Nie bez powodu więc wszystkie niemal przepisy z bażantem w roli głównej mogą znaleźć zastosowanie i w przypadku perliczek.

Rada:mając do dyspozycji starsze ptaki, należy je przed usmażeniem włożyć na 1 - 2 dni (najlepiej związane nicią) do maślanki.